Rozwój w Bractwie Arete nie polega wyłącznie na zdobywaniu wiedzy. Można przeczytać wiele książek o filozofii, znać nauki stoików, rozumieć podstawy buddyzmu i taoizmu, a mimo to niewiele zmienić we własnym życiu.
Dlatego Droga Motyla prowadzi od poznania do praktyki.
Jednym z jej ważnych elementów jest przyjęcie piętnastu wskazań, podzielonych na trzy grupy: Wskazania Buddyjskie, Wskazania Braterskie oraz Wskazania Spartańskie. Adept nie przyjmuje ich wszystkich jednocześnie. Proces odbywa się stopniowo, podczas trzech kolejnych pełni Księżyca.
Nie jest to przypadkowy podział. Każda grupa dotyczy innego obszaru rozwoju człowieka.
Pierwsza pomaga uporządkować własne postępowanie.
Druga określa stosunek do wspólnoty.
Trzecia rozwija dyscyplinę, hart i postawę.
Pierwsza pełnia — Wskazania Buddyjskie
Droga rozpoczyna się od pięciu Wskazań Buddyjskich. Mają one stworzyć podstawę dalszej pracy nad sobą poprzez niekrzywdzenie, uczciwość, odpowiedzialność za własne zachowanie, prawdomówność i uważność.
Adept przyjmuje:
1. Powstrzymuj się od odbierania życia żywym istotom.
2. Powstrzymuj się od brania tego, co nie zostało ci dane.
3. Powstrzymuj się od niewłaściwego postępowania seksualnego.
4. Powstrzymuj się od fałszywej mowy.
5. Powstrzymuj się od środków odurzających prowadzących do nieuważności.
Pierwsze wskazanie przypomina o szacunku wobec życia. W Drodze Motyla jego znaczenie jest szersze niż sam zakaz zabijania. Chodzi również o rozwijanie niekrzywdzenia, łagodności i współczucia. Siła pozbawiona współczucia może bowiem przerodzić się w brutalność.
Drugie wskazanie dotyczy uczciwości oraz respektowania granic drugiego człowieka. Nie ogranicza się jedynie do kradzieży — przypomina, aby nie sięgać po cudze dobro bez zgody, prawa lub uczciwej podstawy.
Pozostałe wskazania prowadzą tę samą pracę dalej: w stronę odpowiedzialności za własne relacje, słowa i stan umysłu.
W systemie aretańskim jest to fundament. Zanim człowiek zacznie myśleć o sile, hierarchii czy większej odpowiedzialności, powinien najpierw nauczyć się panowania nad własnym postępowaniem.
Druga pełnia — Wskazania Braterskie
Po pierwszym etapie uwaga adepta zostaje skierowana poza niego samego.
Człowiek może rozwijać się samotnie, lecz Bractwo jest wspólnotą. Przynależność do niej oznacza więc również odpowiedzialność za sposób, w jaki traktujemy innych adeptów i samo Bractwo.
Podczas drugiej pełni Motyl przyjmuje:
1. Zachowuj lojalność wobec Bractwa i jego adeptów.
2. Zachowuj dyskrecję i poufność w sprawach Bractwa.
3. Szanuj strukturę hierarchiczną Bractwa.
4. Nieustannie rozwijaj swoją wiedzę i umiejętności; walcz z własnymi demonami i wzmacniaj swoje cnoty.
5. Promuj wartości i filozofię Bractwa własnym przykładem.
Szczególnie ważne jest właściwe rozumienie pierwszego wskazania.
Lojalność nie oznacza ślepego posłuszeństwa.
Droga Motyla mówi o tym wprost. Nie chodzi o bezmyślne przytakiwanie każdej decyzji, lecz o trwałą wierność wspólnocie, do której człowiek dobrowolnie zdecydował się należeć.
To istotne rozróżnienie.
Zdrowa wspólnota potrzebuje ludzi lojalnych, ale jednocześnie zdolnych do samodzielnego myślenia. Szacunek wobec struktury nie powinien oznaczać rezygnacji z własnego rozumu, sumienia czy odpowiedzialności.
Podobnie dyskrecja nie ma być tworzeniem tajemnicy dla samej tajemnicy. W książce przedstawiona jest jako próba dojrzałości i umiejętność rozpoznawania, że nie każda sprawa wspólnoty musi być przedmiotem publicznej rozmowy.
Najważniejsze jest jednak ostatnie wskazanie: wartości Bractwa powinny być promowane własnym przykładem.
Nie słowami, deklaracjami czy symbolem noszonym na ubraniu, lecz sposobem życia.
Trzecia pełnia — Wskazania Spartańskie
Dopiero trzeci etap kieruje Motyla w stronę mocniejszej dyscypliny.
Według Drogi Motyla Wskazania Spartańskie mają rozwijać hart, prostotę oraz zdolność znoszenia trudu. Pojawiają się jako ostatnie właśnie dlatego, że wymagają wcześniejszego fundamentu. Bez niego człowiek może łatwo pomylić twardość z pychą.
Adept przyjmuje:
1. Spożywaj tylko naturalne jedzenie i nigdy nie jedz do punktu satysfakcji.
2. Poświęć się nieustannemu treningowi fizycznemu i umysłowemu, niezależnie od okoliczności i uczuć.
3. Nie angażuj się w plotkowanie, angażuj się tylko w rozmowy, które odżywią i wzmocnią twojego ducha.
4. Otaczaj się ludźmi, którzy bezlitośnie poświęcają się stawaniu najlepszymi wersjami siebie.
5. Znajdź sposoby na wprowadzenie krótkich okresów dyskomfortu do swojego codziennego życia.
Wskazania te należy jednak czytać razem z ich rozwinięciem w Drodze Motyla.
Przykładowo pierwsze wskazanie nie jest zachętą do głodzenia się ani pogardy wobec własnego ciała. Jego istotą jest umiarkowanie i odzyskanie kontroli nad impulsem. Człowiek ma odżywiać ciało, zachowywać sprawność i uczyć się miary zamiast bezustannie podążać za zachciankami.
Podobnie dobrowolny dyskomfort nie powinien stawać się bezmyślnym cierpieniem.
Dyscyplina ma człowieka budować, a nie niszczyć.
Dlaczego trzy pełnie?
Symbolika trzech pełni pokazuje, że przemiana człowieka potrzebuje czasu.
Motyl nie otrzymuje piętnastu zasad jednego dnia z poleceniem natychmiastowego podporządkowania im całego życia. Każdy etap otrzymuje własny czas i znaczenie.
Pierwsza pełnia — ja i moje postępowanie.
Adept zaczyna od siebie. Od swoich czynów, słów, pragnień i uważności.
Druga pełnia — ja i wspólnota.
Człowiek uczy się, że rozwój nie odbywa się w próżni. Jego decyzje wpływają na innych, a przynależność do wspólnoty niesie ze sobą odpowiedzialność.
Trzecia pełnia — ja wobec trudu.
Dopiero na tym fundamencie rozwijane są hart, dyscyplina i odporność.
Sama Droga Motyla podsumowuje ten porządek bardzo podobnie: pierwsza pełnia porządkuje działanie adepta, druga jego miejsce we wspólnocie, a trzecia jego hart i postawę. Bractwo Arete Droga Motyla.pdfPDF
Wskazanie nie jest ślepym nakazem
W Bractwie Arete wskazania powinny być rozumiane przede wszystkim jako narzędzia pracy nad sobą.
Ich wartość nie polega na mechanicznym wypowiedzeniu określonych słów podczas pełni Księżyca.
Można złożyć najbardziej uroczystą deklarację i następnego dnia żyć dokładnie tak samo jak wcześniej.
Znacznie trudniej jest każdego dnia obserwować własne zachowanie, przyznawać się do błędów, powstrzymywać impulsy, dotrzymywać danego słowa, rozwijać ciało i umysł oraz traktować innych ludzi z godnością.
Dlatego przyjęcie wskazań nie powinno kończyć praktyki.
Ono ją rozpoczyna.
Od Motyla do Wilka
Trzy grupy wskazań stanowią część przygotowania Motyla do dalszej Drogi.
Ich kolejność można odczytać jako prosty proces:
nie krzywdź → naucz się współtworzyć wspólnotę → naucz się dyscypliny.
Nie chodzi o stworzenie człowieka ślepo podporządkowanego zasadom. Chodzi o człowieka, który potrafi świadomie wybrać zasady, zrozumieć ich sens, a następnie sprawdzić je we własnym życiu.
Motyl dopiero rozpoczyna Drogę.
Nie oczekuje się od niego doskonałości. Oczekuje się jednak, że zacznie obserwować siebie, pracować nad własnym charakterem i stopniowo zamieniać poznane idee w praktykę.
Bo w Bractwie Arete wskazania nie mają być jedynie słowami.
Mają stawać się czynami.